19 oktober
S morgens het vliegtuig op voor een 3 uur durende vlucht naar Ayers Rock, daar aangekomen mochten we dus de GSM anderhalf uur terugzetten, om het ons nog wat moeilijker te maken met al deze tijdsverschillen in dit immense land! Om nog niet te spreken over de temperatuur, 36 graden en meer, hete lucht om in te ademen, wat een begin.....
Om 13u werden we opgepikt door onze gids Nick van Intrepid Connections,voor de start van onze 4 daagse kampeersafari, met een internationaal gezelschap, Duitsers, Zwitsers, Fransen, Canadezen, Britten en Australiërs, een groep van 21 mensen!
Onze 1ste wandeling was rond de Uluru, de Aboriginal naam van Ayers Rock, "heet, vliegen en zandstorm, een superstart!!!! " We bleven tot bij zonsondergang en werden getrakteerd op een glaasje bubbels!
Dan naar het kamp voor een Aussie meal met kameel en kangeroe, Steffi bereidde dagelijks het eten gedurende deze safari, lekker en vers!
Slapen in een tent bij 36 graden zonder airco, en met het vooruitzicht om 4u op te staan...... Behoeft dit nog meer uitleg?!!!
20 oktober
Ontbijt om 4u30, vertrek om 5u naar de Kata Tjuta, de Olgas, het zal ons later wel duidelijk worden waarom deze 4 u durende wandeling zo vroeg begint!
Inderdaad de hitte, vandaag 39 graden!!
Prachtige rotsen...36 koppen, veel mooier dan de Ulura, volgens ons gevoel althans!
Een zeer stevige tocht maar gelukkig stevig schoeisel.
Door de warmte was het verboden deze tocht na 11u nog aan te vatten, liters water hebben we gedronken zonder moeite, dit is ook noodzakelijk om deze tocht vol te houden!
S middags naar het kamp om te eten, alles opruimen, inpakken en op naar de volgende plek, een nieuwe kampplaats, een nieuwe plek om te ontdekken, richting Kings Canyon.
3u bus, geen levende ziel te bespeuren. Op een bepaald moment hield Nick halt, wat er te zien viel verbaasde ons en het was zeker geen illusie, in deze woestijn met prachtig dieprood gekleurd zand, dook er plots een zoutmeer op!! Prachtig!!
Aangekomen op de kampplaats verheugde Nick ons met de melding dat we onze wekker terug om 4u mochten zetten, voor de start van een nieuwe 4u durende wandeling, de weersvoorspellingen gaven nog hogere temperaturen aan dan de voorbije dagen, alhoewel wij ondertussen al zeer goed geacclimatiseerd waren, al zeggen we het zelf!
Na een bushdinner om 20u30 in bed, met de kippen op stok. Net voor we aankwamen op de kampplaats zagen we trouwens een dingo, in deze streek leven er nog zeer veel, dat zorgde er voor dat er s nachts niet meteen de WC werd opgezocht, ondanks de vele liters water die er gedronken waren overdag
21 oktober
Terug om 4 uur uit de veren,het lijkt alwel onze biologische klok,dat voor nachtraven in het dagelijks leven.....dat wil wat zeggen!10 km door Kings Canyon,met als start een zeer steile,langdurende beklimming,in een even hete temperatuur als de voorbije dagen! Qua natuurbeelden,de mooiste in de woestijn en een prachtige zonsopgang kunnen bewonderen! Eten op de kampplaats,opruimen,inpakken en wegwezen,op naar de West MacDonnell Rangers,langs de 350 km lange Mereenie Loop Road,enkel bestaande uit zandgrond. Een eenzame weg met enkel 3 verroeste autowrakken,met of zonder skeletten in,wie zal het zeggen,wij lieten althans onze fantasie de vrije loop....
Aangekomen op de Aboriginal kamping in Wallace Rockhole,genoten van een heerlijk avondmaal,onder een prachtige sterrenhemel,dankzij Andrew de Australiër "the southern cross" ontdekt.
Goed nieuws gebracht door Nick,ontbijt om 7 uur...
22 oktober
Ken, al vele jaren wonend in de missie van de Aboriginals, wijdt ons in, in het leven van deze mensen,een boeiend verhaal tijdens een wandeling door de natuur. De avond voordien was er een groot alcoholvrij feest in het dorp als afronding van de paardenraces die in het weekend plaatsvonden, wij mochten hier echter niet bij zijn, alhoewel we de muziek van uit onze tent goed hoorden en de goesting om een danske te placeren er zeker en vast was, maar ja goesting of geen goesting.....het is echt wel een andere wereld waar wij niet thuishoren!!!
Na de vele boeiende verhalen, kregen we een les in dotpainting en mochten we aan den lijve ondervinden hoe creatief we al of niet waren, Anne zal het hare alvast inkaderen naast een echt en jullie zullen zeer goed moeten kijken om te weten wat van de echte Aboriginal kunstenaar was!
Na het eten op weg naar Alice Springs maar onderweg wandelingen gemaakt door de West MacDonnell Ranges, naar Standley Chasm en Simpsons Gap waar we rockwallabies hebben gespot, iets wat onze gids Nick nog maar 3 keer meemaakte om zijn wel 200 wandelingen door Simpsons Gap, fijn dat wij er bij mochten zijn!
Na dit alles was dit avontuur ook weer voorbij en reden we richting Alic Springs waar ieder op zijn beurt werd afgezet op zijn nieuwe bestemming.
Wij werden opgehaald door Bernadette onze gastvrouw voor de komende 2 dagen, in onze B&B Alice Station!
Dagelijks om 17u voedt zij de kangoeroes en de vogels uit het wild in haar achtertuin, ze komen uit alle hoeken gesprongen, vanuit de bergen
rondom het huis,een prachtig schouwspel!
Deze stad wordt bewoond door blank en Aboriginals, ooit behoorde dit volledig toe aan deze laatste, vandaag de dag zorgt dit nog voor heel wat problemen'
Tijdens onze avondwandeling op zoek naar eten, zaten en lagen ze overal,een zeer vreemd zicht en geen veilig gevoel! Wat mag en wat mag niet.....wat we ondertussen weten is, dat ze niet willen aangekeken noch begroet worden, dit ervaren ze als een belediging!
23 oktober
Eerste nacht op een airco frisse kamer, zalig na 4 hete nachten :-).....!!!
Na een lekker ontbijt met vers gebakken brood iets wat ze hier in Australië eigenlijk niet kennen, buiten toastbrood, zijn we de stad ingetrokken. Bernadette zei ons dat het 4o graden zou worden, hier noemen ze dit warm,boven 40 graden zeggen ze pas " het is heet" .... Zo zie je maar.... Alles is relatief!!!
Voor 9u vertrokken en als we zeggen "HEET" dan bedoelen we " SUPERHEET" en dit bij dit vroege uur, dit belooft!!
Vele Aboriginal Art gallerijen bezocht en verdere uitleg gekregen over de Aboriginal cultuur. Geshopt, wat tot nu toe nog zelden gebeurde, en de Flying Doctors bezocht. Weten dat sommige mensen op 500 km van een ziekenhuis verwijderd zijn maakt snel duidelijk wat de noodzaak is van deze
Hulpverlening.
Ondertussen viel ook onze euro waarom die 350 km lange zandweg zo breed is, dit is tevens de landingsbaan van deze vliegtuigen volledig uitgerust als ziekenwagen.
Na een hot dagje een frisse duik in het zwembad in de B&B